Direct contact opnemen met kerkelijk bureau of scriba algemene kerkenraad.

Meditaties

Vrolijk dragen...

... verblijd zijnde, dat zij waardig geacht waren, om Zijns Naams wil smaadheid te dragen.´ Hand. 5 : 41

De apostelen zijn verblijd.

Merkwaardig. Ze zijn gearresteerd, omdat ze in Jeruzalem vertellen van Jezus, die is opgestaan uit de dood. Dat kunnen de kerkelijke leiders natuurlijk niet over hun kant laten gaan. Ze laten de apostelen dan ook gevangen nemen en lezen hun geducht de les. Het is voortaan verboden om nog te spreken in de Naam van Jezus. Maar de apostelen kunnen niet zwijgen. De Geest opent hun mond. Mensen moeten de blijde boodschap horen en geloven. Want God heeft één Naam onder de hemel gegeven tot behoud. Dat mag niet verzwegen worden.

Dat zint de Hoge Raad niet. Ze willen de apostelen dwingen hun mond te houden. Dreigend klinken hun woorden. En om die kracht bij te zetten, laten ze de apostelen geselen, in de hoop dat ze daardoor voortaan zullen zwijgen over Jezus. Maar dat pakt heel anders uit. De apostelen gaan niet weg als geslagen honden. Fier gaan ze heen, verblijd dat ze waardig geacht zijn, om de Naam van Jezus smaadheid te dragen.

Ze zijn blij, dat ze waardig geacht worden smaadheid te dragen om Zijns Naams wil. Die Naam is alles voor hen. Het is hun redding, hun houvast in leven en in sterven. Ze kunnen niet meer zonder die Naam. En nu ze gegeseld zijn om die Naam van Jezus, blijkt opnieuw, dat hun leven aan die Naam verbonden is. Ze voelen de pijn wel, maar dat is een teken dat ze bij de Here Jezus mogen horen. Dat verblijdt hen. Ze zijn dankbaar, dat dat zichtbaar – én voelbaar! – geworden is.

Aan de Here Jezus verbonden zijn en Hem volgen.

Dat kan blijkbaar ook wat kosten. Al word je dan niet gegeseld zoals de apostelen, je voelt soms wel de pijn en dat kan je diep raken. De meewarigheid op je werk of op school, dat jij nog gelooft …!  De keuzes, die je maken moet en die je wat kosten. De aanvechting, die je overkomt en die je maar niet te boven komt. Ja, dat doet allemaal echt wel pijn.

De apostelen voelen niet alleen de pijn, maar zien daarin ook een teken. Die pijn is een bevestiging dat ze gerekend worden  mét Jezus. En dat is een reden tot vreugdek.  Niet omdat die pijn je niks doet. Maar die pijn zegt, dat je hoort bij de Here Jezus. Waarom zou de tegenstander je anders pijn doen? En juist die pijn richt ons oog op Hem, die gezegd heeft: ‘In de wereld zult gij verdrukking hebben. Maar hebt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen!’

Daarom dragen we ons kruis vrolijk, zoals bij onze doop gebeden is. We verheugen ons in Hem die ons voorgegaan is. Achter Hem zijn we op weg naar Zijn toekomst. Dat geeft diepe vreugde. Ook als ons leven door de diepte gaat. Hij, die ons voorgaat, heeft de tegenstand overwonnen. Tot op de laatste vijand. Hij heeft het leven aan het licht gebracht. Voor al de zijnen.

Naar overzicht

Geplaatst door:

ds. G.J. van Steeg

Datum:

28 mei 2018

Deze website is ontwikkeld in samenwerking met: